Hai mooi mens. Wat fijn dat jij hier bent als waarnemer van mijn verhaal. Ik deel hier graag wat gevoelszinnen die leven in mij, die ik me herinnerd heb, die ik nu ervaar.

Ik ben net als jij, op zoek naar de gouden draad van besef in mijn leven.
Ik ben een voelend wezen, binnenin mij een echt organisch mens.
En er dwarrelen hier op planeet aarde vele vervreemdende oorlogen door mij heen.
Ik vind het heel uitdagend om mij hier echt thuis te voelen, het voelt alsof ik ergens anders vandaan kom.
De wereld die uit telefoons, tablets en computers komt, is niet de echte wereld.
Dat is een kunstmatig soort denkwereld, vol onbegrepen technologie. Het is niet mijn eigen fantasie.
Ik kan in de immense trekkracht ervan niet echt goed onderscheiden wat er waar is en wat niet.
Ik ben altijd op zoek naar mijzelf in de persoonsvorm, alsof ik mezelf ergens ben kwijtgeraakt..
Ik denk dus ik  besta, daarin kom ik als organisch mens niet tot leven. 
Mijn gedachten zijn namelijk heel vaak helemaal niet van mij.
Ze zijn geleend, gecontroleerd, ze worden beheerd en gemanipuleerd door wezens met technologische macht. En ze beperken mijn inzicht en mijn uitzicht enorm.
Alsof er een programmaboekje in mijn brein zit die een automatische voorstelling speelt, met mij als hoofdrolspeler: Een ik die zichzelf opbouwt via talloze bronnen buiten mijn eigen gevoel voor zelf.
Mijn beeldkracht is verdeeld en opgeknipt, doordat ik niet volledig mijn eigen waarheid leef.
Het echte leven is totaal anders als dat ik me kan bedenken. Er is zoveel mogelijk in mijn spontane vreugde.
Ik train mijzelf om oprecht te onderscheiden wanneer gevoel uit mijn hartenbron komt en wanneer zij uit een technologische bron ontspruit.  
Als ik echt in mijn gevoel leef, dan voelt alles altijd nieuw.
Mijn beeldkracht is er sterk en open en ik wil ook alleen maar openlegging in alles wat zich toont als geheimzinnig, gecontroleerd en voorspelbaar in mij.

Deze echt eigen gevoelens, daarmee kan ik zelf denken en vele mogelijkheden overzien. 
En dan is; Ik denk dus ik besta een hele diepe gouden waarheid met het Hart eronder.
Ik besta nu als mens met een kinderlijk klein geheugen, ik gebruik maar een klein deel van mijn kracht
De werkelijkheid vanwaar ik kom, daar ken ik een compleet geheugen en complete beeldkracht. 
En nu ben ik hier op aarde, alleen maar hier. 

Geen spiritueel overgedragen onbewustzijn, innerlijk kind en gechannelde hogere zelf illusies.
Gewoon hier, worstelend met het onware beeld van een  persoonsmens op een uiterst versmallend soort tijdslijn die aan mij geplakt is en waar ik nooit zelf voor gekozen heb. En wonend in een lichaam dat de originele bron van kracht verruild lijkt te hebben voor een tijdelijk bestaan vol angst en ziekte en dood.
Alleen in wat ik zelf ervaar en kan aanraken, waarin ik mijn eigen bron ben, daarin ben ik moedig veel mens..  en ik ben er op weg naar jou.   

O ja en hier heet ik moniek en schrijf , vertel en deel ik mijn open gevoel voor beeldkracht met jou  :)

​

 

​

​

​

​

​​