​Welkom mooi mens. Ik besta uit beeldkracht. Nog steeds. Al dwarrelen er vele oorlogen doorheen. En ben ik grotendeels bedacht geraakt. Wie heeft er toch van mij een personage gemaakt in een script die zich moet vervolmaken? Het is niet mijn keuze geweest, om zo een leven te ondergaan. Nooit! Het is aan mij om me te ontdoen van vele nevelen die fluisteren wie ik zou zijn, wat te geloven, hoe te handelen en wat te laten. Achter deze sluiers schuilen wezens van technologische aard, die een vreemd wereldbeeld voor ogen hebben met mij erin, omdat ik aan dat beeld moet poetsen. In mijn onwetendheid uiteraard, anders zou ik nooit akoord gaan. Ik moet wel gek zijn of slapend of grenzeloos in de war, om mee te werken aan een bezetting van gigantische verwrongen aard. Welkom op aarde, de slaapwereld in het universum, waarin denken in termen van solitaire en systemische oorlogsvoering, lering en opvoeding heel normaal is. Waar mensen massaal  een technologische wereld instappen die ons via smartphones, computers, beeldschermen en technologie vertrouwd gemaakt wordt en die ook in ons lichaam en hoofd zetelen. Niet alleen erbuiten.  De mens als wandelend besturingssysteem, die denkt dat hij organisch is, dat er een aardegod is, dat hij zelf kiest, dat er doelen zijn om het leven onwetend te ondergaan, dat er schuld bestaat als lering om een beter mens te worden, die mens is machteloos overgeleverd aan een cyclus van geboorte en dood. Zonder wezenrijke doorkijk in zichzelf op wat Echt Leven is. De kindrijke eenvoud in het oog die vraagt om openheid in alles, ik heb deze ogen lang gesloten gehad. Niet uit vrije wil. En neit compleet. Want ik herinner  mij dit gevoel nog, van alles open zien, van zelf compleet open zijn. Scheppend wezen zijn, Mens met de Kracht, is al het leven in pure vrede zien. Ondertussen leer ik op aarde struikelen, vallen en opstaan. Ik zie mezelf in de war zijn over emoties, als een golf  die telkens stopt als ik dieper wil duiken en ik pardoes strand in een veelal verlaten werkelijkheid in mij.  En ik heb allerlei rollen zoals kind, moeder, vrouw, partner, vriend. Ik zie mijzelf zo puur als ik durf en kan en mag van mijzelf. En zo zie ik jou, daar zie ik jou. Het is in deze gouden kern waar wij mensen elkaar echt ontmoeten. Daar waar alles openvalt tussen mensen, daar wordt een wereld geboren. Een echt idee, inspiratie, bevlogenheid, goed voor al het leven, komt voort uit pure eigen denkkracht. Een opnieuw uitvinden van wat schepperskracht nu eigenlijk is, in de diepste vrede van jezelf. Geen persoonlijke toevoegingen, claims, versperringen, beloftes, geloofsgedachten. Niets tussen mij en het leven. Vanuit deze plek wil ik leven, schrijven, zingen, delen. Het lukt me niet altijd, nog veel te vaak niet. En toch blijf ik raak schieten, omdat ik het hart heb om hier te zijn, samen met jou. Want alleen jij en ik samen zullen de geheimen blootleggen die deze wereld nog kent. Geen bronvermelding buiten mij. Ik ben mijn eigen bron. Ik schrijf, teken, spreek over mijn ervaringen met en in het landen in deze materie. welkom op mijn platform.

​

​

​

​

​​